سبد خرید شما خالی است.
سوییمرست همیشه بهت ارسال رایگان هدیه میده بدون هیچ محدودیتی!
زمان مطالعه4 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
شنا برای خیلی‌ها یک تفریح سادهست و برای بعضی‌ها یک ورزش جدی و هدفمند. فرقی نمی‌کند اولین جلسه‌ات باشد یا سال‌هاست تمرین می‌کنی، وقتی ابزار درست همراهت باشد هم احساس امنیت بیشتری داری و هم پیشرفتت سریع‌تر و لذت بخش‌تر می‌شود. واقعیت این است که انواع تجهیزات شنا فقط چند وسیله جانبی نیستند؛ هر کدام نقشی دارند، از بهتر دیدن زیر آب و نفس‌گیری راحتتر گرفته تا اصلاح تکنیک و بالا بردن قدرت.
اگر عینک شنا یا مایویی که می‌پوشی متناسب با صورت و بدنت نباشد، تمرینت به‌هم می‌ریزد و همان چند طول اول خسته‌ات می‌کند. از طرف دیگر، ابزار هایی مثل فین، تخته و اسنورکل کمک می‌کنند هدفمندتر تمرین کنی و زودتر نتیجه بگیری. اینجا قدم به قدم درباره عینک، کلاه، مایو، فین و بقیه لوازم خیلی کاربردی صحبت می‌کنیم. هدفم اینه آخر مقدمه دقیقاً بدانی چه چیزهایی برای شروع لازم است و کدام تجهیزات را می‌شود بعداً اضافه کرد، با خیال راحت.
انتخاب تجهیزات شنا مناسب فقط یک وسواس خرید نیست، مستقیم روی کیفیت شنا و حتی انگیزه‌ات اثر می‌گذارد. وقتی عینک شنا خوب روی صورت می‌نشیند و آب واردش نمی‌شود، ذهن تو از درگیر شدن با سوزش چشم آزاد می‌شود و می‌توانی روی نفس‌گیری و حرکت دست‌ها تمرکز کنی. همین داستان برای کلاه شنا و مایو شنا هم هست؛ لباسِ درست نه بالا می‌رود، نه سنگین می‌شود، و اجازه می‌دهد بدن آزادانه در آب حرکت کند.
از زاویه‌ی ایمنی هم ماجرا جدی است. در استخر های شلوغ یا برای آدم های حساس، گوش‌گیر شنا و دماغ‌گیر شنا می‌توانند جلوی ورود آب و التهاب های آزاردهنده را بگیرند. ابزار های تمرینی مثل فین شنا، تخته شنا و پارو شنا هم کمک می‌کنند فشار تمرین درست پخش شود و فرم بدن به‌هم نریزد؛ یعنی هم کارآمدتر تمرین می‌کنی، هم ریسک آسیب پایین‌تر می‌آید و اعتمادبه‌نفس بیشتری می‌گیری. خیلی وقت‌ها همین برمی‌گردد به اینکه بعد از تمرین حس پیشرفت داشته باشی.
خرید هدفمند یعنی پولت را جایی خرج کنی که واقعاً به کارت می‌آید. اگر بدانی چه لوازم شنا حرفه‌ای برای سطح تو لازم است، هم انتخابت دقیق‌تر می‌شود هم بعداً مجبور نیستی چند بار وسیله‌ی اشتباه عوض کنی.
عینک شنا برای خیلی‌ها مهمترین وسیله‌ی استخره؛ چون هم دیدت رو زیر آب درست می‌کند، هم اجازه می‌دهد با خیال راحت تمرین کنی. ولی بین مدل های مختلفش تفاوت های جدی هست و اگر ندونی چی به دردت می‌خورد، ممکنه چیزی بخری که یا اذیتت کند یا خیلی زود کنار بگذاری.
اگر عینک درست انتخاب شود، هم تمرینت لذت بخش‌تر می‌شود، هم تکنیکت سریع‌تر پیشرفت می‌کند؛ چون دیگر وسط کار درگیر آب رفتن یا تار شدن دید نیستی.
کلاه شنا شاید ساده به نظر بیاد، ولی تاثیرش روی تجربه‌ی شنا واقعیه. هم موها رو از کلر و گره خوردن تا حد زیادی محافظت میکنه، هم کمک میده سرت توی آب روان‌تر حرکت کنه و تمرکزت از جمع کردن مو پرت نشه. تازه، توی خیلی از استخرها هم داشتنش جزو قوانین پایه‌ست.
سه جنس اصلی داریم. کلاه سیلیکونی محبوب‌ترین گزینۀ امروزه، چون نرم‌تره، دیرتر پاره می‌شه، روی سر خوب می‌شینه و برای موهای بلند واقعاً راحت‌تره. اگه تمرین منظم داری یا می‌خوای یک کلاه چند فصل برات کار کنه، سیلیکون انتخاب مطمئن‌تریه. کلاه لاتکس سبکتر و ارزونتره، اما حساس‌تره و ممکنه زودتر ترک بخوره یا پاره بشه، بیشتر برای استفاده‌ی معمولی یا کسایی که مو کوتاه دارن جواب میده. کلاه پارچه‌ای (لایکرا) راحت‌ترین حس رو روی سر میده و کمتر مو رو می‌کشه، ولی آب ازش عبور میکنه و برای تمرین جدی یا سرعتی مناسب نیست.
موقع خرید، اصل قضیه فیتِ درست و راحتیه. کلاهی بگیر که نه اون‌قدر تنگ باشه سردرد بگیری، نه اون‌قدر شل که هی بالا بیاد. اگه خواستی مدل‌ها رو مقایسه کنی، میتونی سری به بخش خرید کلاه شنا بزنی تا جنس‌ها و فرم های مختلف دستت بیاد.
لباس شنا جاییه که خیلی‌ها یا بهترین انتخاب رو می‌کنن و عاشق تمرین می‌شن، یا بد انتخاب می‌کنن و کل ماجرا براشون سخت و بی‌حال می‌شه. چون مایو شنا مستقیماً روی آزادی حرکت، اصطکاک با آب و حتی اعتمادبه‌نفس توی استخر اثر می‌ذاره.
لباس شنا زنانه معمولاً در دو گروه اصلی دیده می‌شه، مدل های تفریحی و مدل های تمرینی/مسابقه‌ای. برای تمرین جدی، مایو های یک‌تکه‌ی ضدکلر بهترین گزینه‌ان چون روی بدن فیت می‌شن، بالا نمی‌رن و تمرکزت رو به هم نمی‌زنن. توی این دسته، برش پشت (مثل X-back یا Racerback) مهمه، هرچی پشت بازتر و بندها اصولی‌تر باشه، آزادی شانه بیشتره و توی کرال و پروانه راحتتر حرکت می‌کنی. اگر شنا رو تفریحی‌تر دنبال می‌کنی یا استخر عمومی می‌ری، مدل های پوشیده‌تر یا دامن دار هم هستن که حس راحتی بیشتری می‌دن.
لباس شنا مردانه معمولاً بین اسلیپ، جامر و شورت های آزاد تقسیم می‌شه. شورت های آزاد برای تفریح خوبن، ولی توی تمرین حرفه‌ای باعث مقاومت بیشتر آب می‌شن. اسلیپ و جامر چون جذب‌ترن، بدن رو هیدرودینامیک‌تر می‌کنن و برای تمرین تکنیکی یا سرعتی انتخاب منطقی‌تری‌ان. جامرها که تا بالای زانو میان، علاوه بر کاهش مقاومت، حس ثبات بیشتری هم به پا می‌دن.
مایو قدرتی همون مایوییه که با خاصیت فشاری عضلات رو جمعتر نگه میداره. نتیجه‌اش اینه که بدن توی آب یک‌دست‌تر می‌مونه، لرزش عضلات کمتر می‌شه و توی سرعت های بالا انرژی کمتری هدر می‌ره. این مدل‌ها بیشتر مناسب مسابقه، تمرین های سرعتی یا شناگرهاییه که دنبال رکوردن. برای استفاده روزمره و تفریحی لازم نیست هزینه‌ش رو بدی.
اگر دوست داری مدل‌ها رو ببینی، بخش مایو شنا کمک میکنه راحتتر بین طرح‌ها و کاربردها انتخاب کنی.
فین شنا از اون تجهیزاته که هم برای آموزش عالیه، هم برای تمرین حرفه‌ای. وقتی فین می‌پوشی، سطح تماس پات با آب بیشتر می‌شه؛ یعنی با هر ضربه، بدن راحتتر جلو می‌ره. این باعث می‌شه هم پاها قوی‌تر بشن، هم حس حرکت درست در آب رو بهتر بفهمی.
به طور کلی دو مدل اصلی داریم: فین کوتاه و فین بلند. فین کوتاه تیغه‌ی جمع و جورتری داره و اجازه میده ضربه های سریع‌تر و نزدیک‌تر به ریتم طبیعی شنا بزنی. برای تمرین سرعت، استارت، موج پای کرال و اصلاح فرم پا فوق العاده‌ست. خیلی از مربی‌ها برای مبتدی‌ها هم فین کوتاه پیشنهاد می‌کنن چون کنترلش ساده‌تره و فرم پا رو خراب نمی‌کنه.
فین بلند اما تیغه‌ی کشیده‌تری داره و فشار بیشتری روی عضلات پا می‌ذاره. شنا باهاش نرم‌تر و قدرتیتر می‌شه و برای تمرین استقامت، کرال پشت طولانی یا آماده سازی برای آب های آزاد کاربرد داره. البته اگر فرم پات هنوز کامل نیست، فین بلند ممکنه باعث بشه اشتباهت تثبیت بشه، پس بهتره با برنامه واردش بشی. اگر هدف تکنیک و سرعت داری، فین کوتاه انتخاب بهتریه، اگر دنبال قدرت و استقامت پا هستی، فین بلند می‌تونه تمرینت رو جدی‌تر کنه.
اسنورکل شنا یکی از اون ابزار هاییه که وقتی یکبار باهاش تمرین کنی، می‌فهمی چقدر می‌تونه روند یادگیری رو سریع‌تر کنه. کارش سادهست: یک لوله‌ی تنفسی جلوی صورت قرار می‌گیره و اجازه میده بدون چرخاندن سر، نفس بکشی. این یعنی موقع تمرین، تمرکزت از نفس‌گیری جدا می‌شه و میتونی فقط روی فرم دست، چرخش بدن و خط حرکتت کار کنی. برای همین هم بین لوازم شنا حرفه‌ای جای ویژه‌ای داره.
اسنورکل‌ها معمولاً دو مدل معروف دارن. اسنورکل پیشانی یا مرکزی دقیقاً وسط پیشانی می‌شینه و لوله از مرکز صورت بالا میاد. مزیتش اینه که تعادل بدن رو به هم نمی‌زنه و بهت اجازه میده سر رو صاف نگه داری؛ برای تمرین تکنیکی در استخر بهترین انتخاب همینه. بیشتر شناگرهای جدی و مربی‌ها همین مدل رو ترجیح می‌دن.
مدل دوم اسنورکل کناریه که شبیه اسنورکل های غواصی از یک سمت صورت رد می‌شه. این مدل بیشتر برای شنای تفریحی یا آب های آزاد استفاده می‌شه چون حس طبیعی‌تری از شنا در محیط باز میده، ولی توی تمرین تکنیک ممکنه کمی تعادل سر و گردن رو تغییر بده. اگر هدفت اصلاح فرم و تمرین استخره، اسنورکل مرکزی انتخاب مطمئن‌تریه، مخصوصاً وقتی می‌خوای روی ریتم حرکت و مسیر دست‌ها دقیق کار کنی.
این سه‌تا ابزار اگر درست استفاده بشن، تمرینت رو از حالت فقط طول رفتن می‌برن به سمت تمرین هدفمند. حتی برای مبتدی‌ها هم فوق العاده‌ان چون کمک می‌کنن هر مهارت رو جدا جدا بسازی.
تخته شنا ساده‌ترین و در عین حال کاربردی‌ترین وسیله‌ست. وقتی تخته دستت می‌گیری، بالاتنه ثابت‌تر می‌شه و تمام تمرکز می‌ره روی ضربه های پا. این یعنی میتونی موج پای کرال، پا قورباغه یا پا پروانه رو دقیق تمرین کنی، بدون اینکه نگران هماهنگی دست‌ها باشی. برای کسایی که تازه شنا رو شروع کردن هم تخته مثل یک تکیه‌گاه امن عمل میکنه و حس شناوری رو بهتر منتقل میکنه.
پارو شنا (Hand Paddle) یک صفحه‌ی سبک و سوراخ‌دارِیه که روی کف دست قرار می‌گیره و سطح تماس دست با آب رو زیاد میکنه. نتیجه‌اش دو چیزه، اول اینکه قدرت دست و شانه بالا می‌ره، دوم اینکه مسیر کشش دستت شفاف‌تر می‌شه؛ یعنی اگر دستت اشتباه وارد آب بشه یا مسیر رو غلط بیای، فوراً حس می‌کنی. پاروها معمولاً در اندازه های کوچک تا بزرگ هستن؛ کوچک‌ها برای اصلاح تکنیک، بزرگ‌ها برای تمرین قدرتیتر مناسب‌ترن.
کش شنا هم ابزار تمرینی بیرون از آبه؛ هم برای گرم‌کردن قبل از استخر، هم برای تقویت شانه و پشت. اگر باهاش برنامه داشته باشی، قدرت استروک‌هات توی آب خیلی محسوس بهتر می‌شه.
توی بازار مدل های این سه وسیله از اقتصادی تا حرفه‌ای پیدا می‌شه، و برای مقایسه قیمت‌ها و انتخاب بهتر میتونی یکبار بخش قیمت تجهیزات شنا رو ببینی تا دستت بیاد چه گزینه هایی توی چه رنجی وجود داره.
شاید گوش‌گیر شنا و دماغ‌گیر شنا جزو اون وسایلی باشن که خیلی‌ها اول کار جدی نمی‌گیرن، ولی برای بعضی شناگرها واقعاً بازی رو عوض می‌کنن. اگر گوش‌هات به آب حساسه یا بعد از هر جلسه احساس کیپی و درد می‌کنی، گوش‌گیر می‌تونه جلوی این دردسرها رو بگیره. مخصوصاً توی استخر های عمومی که آبشون کلر بیشتری داره، استفاده از گوش‌گیر شنا خطر التهاب و عفونت گوش رو خیلی کمتر میکنه.
گوش‌گیرها معمولاً دو نوع رایج دارن: سیلیکونی نرمِ قالب‌پذیر و مدل های پیش‌ساخته. مدل های قالب پذیر راحتتر توی گوش می‌شینن و برای طولانی مدت اذیت نمی‌کنن. اگر هم دنبال فیت دقیق‌تری هستی، بعضی برندها گوش‌گیرهای چندسایزه می‌دن که با فرم گوش بهتر جور می‌شه.
دماغ‌گیر شنا هم برای کسایی خوبه که آب رفتن توی بینی اذیتشون میکنه یا موقع کرال پشت و تمرین موج پا تمرکزشون به‌هم می‌ریزه. دماغ‌گیر باعث می‌شه خیالت از تنفس راحتتر باشه و ذهنت درگیر پف کردن یا خالی کردن آب نشه. مدل های سیلیکونی با پد نرم معمولاً بهترین انتخابن چون هم محکم می‌ایستن هم پوست بینی رو زخم نمی‌کنن. اگر با آب بینی یا گوش مشکل داری، این دو تا وسیله کوچیک می‌تونن تجربه‌ت رو خیلی راحتتر و حرفه‌ای‌تر کنن.
چند سال اخیر، دنیای شنا هم مثل بقیه ورزش‌ها حسابی تکنولوژیک شده. گجت های شنا قبلاً فقط برای حرفه‌ای‌ها بود، ولی الان خیلی از مدل‌هاش طوری طراحی شدن که حتی شناگر تفریحی هم می‌تونه ازشون استفاده کنه و تمرینش رو جذاب‌تر کنه.
اولین و رایج‌ترین دسته، ساعت های مخصوص شنا هستن. این ساعت‌ها تعداد طول‌ها، زمان هر طول، ریتم استروک، کالری مصرفی و حتی بعضی وقت‌ها نوع شنایی که رفتی (کرال، قورباغه، پشت…) رو تشخیص می‌دن. برای کسی که می‌خواد پیشرفت خودش رو عددی ببینه، فوق العاده انگیزه‌سازه.
دسته‌ی بعدی، عینک های هوشمنده. بعضی مدل‌ها یک نمایشگر کوچیک روی لنز دارن که هنگام شنا، زمان، تعداد استروک یا فاصله رو نشون میده. این یعنی بدون اینکه بایستی یا سرت رو بالا بیاری، می‌فهمی کجای تمرینی.
سنسور های تکنیک هم کم‌کم دارن جا می‌افتن؛ ابزار های کوچیکی که روی بند عینک یا بدن نصب می‌شن و زاویه‌ی سر، چرخش بدن یا ریتم دست و پا رو تحلیل می‌کنن. برای اصلاح تکنیک، مخصوصاً وقتی مربی کنارت نیست، خیلی کمک می‌کنن.
و آخرش هم هدفون های ضد آب و استخوانی که بدون کیپ کردن گوش، صدا رو منتقل می‌کنن. برای تمرین های طولانی یا
نکته‌ی مهم اینه که گجت‌ها جای تکنیک و تمرین اصولی رو نمی‌گیرن، ولی اگر درست انتخاب بشن، مسیر یادگیری و انگیزه‌ات رو چند پله جلو می‌برن.
اگر یک جای مقاله بخوام خیلی عملی حرف بزنم، همین‌جاست: برند خوب معمولاً یعنی دردسر کمتر. توی آب، وسیله‌ای که فیت نباشه، بخار کنه، زود پاره بشه یا فرم بدن رو خراب کنه، هم نتیجه‌ی تمرینت رو پایین می‌آره هم ذوق شنا رو می‌کشه. برای همین شناخت بهترین برند های تجهیزات شنا کمک میکنه انتخابت امن‌تر بشه، چه مبتدی باشی، چه دنبال لوازم شنا حرفه‌ای.
اول از همه لوازم شنا اسپیدو. اسپیدو سال‌هاست استاندارد جهانیه؛ از عینک شنا مسابقه‌ای و تمرینی گرفته تا مایو شنا، کلاه شنا و حتی تجهیزات استخر مثل فین شنا یا تخته شنا. نقطه قوتش تنوع بالاست؛ یعنی برای هر سطح و بودجه‌ای معمولاً یک گزینه سالم داره. اگر تازه می‌خوای خرید تجهیزات شنا رو شروع کنی، اسپیدو یکی از مطمئن‌ترین انتخاب‌هاست چون احتمال اشتباه بد خیلی کم می‌شه.
بعدش لوازم شنا آرنا. آرنا بیشتر بین شناگرهای جدی و تیمی محبوبه. طراحی‌هاش معمولاً ارگونومیک‌ترن و روی جزئیات فیت خیلی کار میکنه. عینک شنا آرنا برای تمرین های طولانی فوق العاده راحته و مایو های مسابقه‌ای‌ش هم توی سطح حرفه‌ای واقعاً اسم دارن. اگر تمرین منظم داری و دنبال ارتقای تجهیزاتت هستی، آرنا یک قدم جلوتر از خیلی برند های دیگه می‌ایسته.
لوازم شنا توربو هم مخصوصاً توی مایو شنا و لباس شنا زنانه و لباس شنا مردانه طرفدارهای خودش رو داره. توربو بیشتر با طرح های متفاوت و پارچه های مقاوم در برابر کلر شناخته می‌شه. برای کسی که می‌خواد یک مایوی خوش‌فرم و بادوام داشته باشه و در عین حال ظاهرش هم خاص‌تر باشه، توربو انتخاب دوست‌داشتنیه.
کنار این سه برند اصلی، چند نام تخصصی هم هستن که بد نیست بشناسی:
اگر می‌خوای خیالت از کیفیت راحت باشه، سراغ همین بهترین برند های تجهیزات شنا برو، چون توی طولانی مدت هم بهتر جواب می‌دن، هم ارزش پولی که میدی رو بیشتر نگه می‌دارن.
برای خرید تجهیزات شنا اگر یک نقشه‌ی ساده داشته باشی، هم انتخابت دقیق‌تر می‌شه هم هزینه‌ات منطقی‌تر. اصل ماجرا اینه که اول نیازت رو بشناسی، بعد بری سراغ جزئیات.
اول سطح خودت رو مشخص کن. اگر مبتدی هستی، لازم نیست از همون روز اول همه‌ی لوازم شنا حرفه‌ای رو بخری. یک عینک شنا راحت و فیت، یک کلاه شنا مناسب، و یک مایو شنا ضدکلر کافیه تا شروع خوبی داشته باشی. وقتی چند هفته تمرین کردی و خواستی روی تکنیک کار کنی، اون‌وقت تخته شنا، فین شنا و اسنورکل شنا می‌تونن به تمرینت عمق بدن. برای سطح های بالاتر هم پارو شنا و حتی مایو قدرتی وارد بازی می‌شن.
بعدش برو سراغ اندازه و فیت. عینک شنا باید بدون فشار اضافه آب بندی بده؛ کلاه شنا هم نه تنگ باشه نه شل. در مورد لباس شنا زنانه و لباس شنا مردانه هم قانون سادهست: فیتِ نزدیک بدن، بدون اذیت و محدود کردن حرکت. اگر بین دو سایز شک داری، برای مایو تمرینی معمولاً سایز کوچکتر بهتر می‌شینه، ولی برای مدل تفریحی میتونی راحتتر انتخاب کنی.
جنس خیلی مهمه؛ مخصوصاً توی استخر کلردار. مایو هایی با پارچه های پلی‌استر یا PBT عمر بیشتری دارن. در مورد تجهیزات استخر مثل گوش‌گیر شنا و دماغ‌گیر شنا هم سیلیکون نرم معمولاً بهترین انتخابه چون هم راحت‌تره هم ماندگارتر.
و آخرش قیمت. بهتره پول اصلیت رو روی سه چیز خرج کنی: عینک شنا، مایو شنا و کلاه شنا. بقیهی انواع تجهیزات شنا رو میتونی مرحله‌ای اضافه کنی تا هم نیازت دقیق‌تر مشخص بشه، هم خریدت پشیمونی نداشته باشه.
در نهایت اگر بخواهی از بین انواع تجهیزات شنا انتخاب درست داشته باشی، باید از پایه‌ها شروع کنی و مرحله به مرحله پیش بروی. برای یک شروع امن و لذت بخش، عینک شنا که روی صورتت خوب آب بندی شود، کلاه شنا راحت که سرت را اذیت نکند، و مایو شنا ضدکلر که فیت بدن باشد، کافی است تا بدون حواس‌پرتی وارد تمرین شوی. همین سه مورد بیشترین تاثیر را روی راحتی و کیفیت شنا می‌گذارند.
وقتی چند هفته تمرین کردی و بدنت به آب عادت کرد، آن‌وقت می‌توانی سراغ ابزار های تمرینی بروی؛ فین شنا و تخته شنا برای تقویت پا، اسنورکل شنا برای تمرکز روی تکنیک و تنفس، و پارو شنا برای قدرت دست‌ها. اگر هدفت مسابقه یا تمرین سنگین است، مایو قدرتی و بعضی گجت های شنا هم می‌توانند مزیت واقعی بدهند. با این ترتیب هم هزینه‌ات کنترل می‌شود، هم هر وسیله دقیقاً در زمان درست وارد برنامه‌ات می‌شود.
برای شروع سه چیز کفایت میکنه، عینک شنا راحت و بدون نشتی، کلاه شنا مناسب (ترجیحاً سیلیکونی) و مایو شنا ضد کلر. بقیهی تجهیزات مثل تخته شنا یا فین شنا رو میتونی بعد از چند جلسه و با نظر مربی اضافه کنی.
بخار معمولاً به خاطر اختلاف دمای داخل و خارج لنزه یا از بین رفتن لایه ضد بخاره. داخل لنز رو با دست یا حوله نمال. قبل از شنا هم میتونی لنز رو کمی با آب استخر خیس کنی یا از اسپری ضد بخار استفاده کنی.
اگر تمرین منظم داری یا موهات بلنده، کلاه شنا سیلیکونی راحتتر و بادوامتره. لاتکس سبکتر و ارزونتره اما احتمال پارگیاش بیشتره و برای استفاده گاه به گاه مناسبتره.
مایو قدرتی با خاصیت فشاری، عضلات رو جمعتر نگه میداره و مقاومت آب رو کمتر میکنه، بیشتر برای مسابقه و شناگران حرفهایه. برای تمرین روزمره، همون مایو شنا ضد کلر معمولی کافیه.
وقتی فرم پایهات جا افتاد و مربی گفت پاها نیاز به تقویت یا اصلاح دارن. فین شنا کوتاه برای تکنیک و سرعت بهتره، فین بلند برای استقامت و تمرین های قدرتیتر.
